Hoe zet ik de eerste stap als ik die blijf vermijden?

Zet de eerste stap door die klein, duidelijk en veilig genoeg te maken om te proberen terwijl je nog twijfelt. Je hoeft je niet klaar te voelen voor de hele taak. Je hebt één behapbare actie nodig, zoals de rekening opzoeken die je hebt vermeden, in plaats van je hele budget op orde brengen.

We wachten vaak op een beter humeur, meer energie of een plotselinge vlaag van moed. Ondertussen blijft de ongeopende brief op het aanrecht liggen. Het doel is niet om eerst een discussie met jezelf te winnen. Het is om jezelf iets kleiners te geven om te doen.

Waarom kun je iets blijven vermijden, ook als je weet wat je moet doen?

De kloof tussen weten en doen is de ruimte tussen begrijpen wat je kunt doen en het daadwerkelijk doen. Binnen InnerVoice vertelt kennis je wat en hoe; je relatie met je innerlijke stem beïnvloedt of en hoe je die kennis gebruikt.

Je weet misschien hoe je je leidinggevende om hulp kunt vragen. Toch komt bij het openen van het bericht de gedachte op: “Die zal denken dat ik het niet aankan.” Meer uitleg over het schrijven van een e-mail neemt die aarzeling misschien niet weg. Het knelpunt is niet meer alleen informatie. Het gaat erom onder ogen te zien wat die actie voor je lijkt te betekenen.

Dat is niet de enige reden waarom we dingen vermijden. Je kunt uitgeput zijn, te weinig tijd hebben of hulp nodig hebben. Vraag jezelf: “Mis ik informatie, middelen of de bereidheid om ongemak aan te gaan?” Een kleinere stap moet passen bij het echte obstakel, niet van elke moeilijkheid een gebrek aan vertrouwen maken.

Hoe beïnvloeden de Stem van Onzekerheid en de Stem van Zekerheid het beginnen?

De Stem van Onzekerheid brengt twijfel en voorzichtigheid; de Stem van Zekerheid brengt vertrouwen en het gevoel dat je iets aankunt. InnerVoice gebruikt deze namen voor perspectieven die op elkaar reageren, niet voor twee afzonderlijke personen in jou.

InnerVoice stelt dat de dynamische balans tussen Zekerheid en Onzekerheid aan de basis ligt van elke menselijke emotie. Voor deze taak is de praktische vraag wat elk perspectief bijdraagt aan je volgende keuze.

Voor een lastig telefoongesprek kan Onzekerheid zeggen: “Je zou van je stuk kunnen raken.” Zekerheid kan antwoorden: “Je kunt je eerste zin opschrijven.” Beide bieden iets nuttigs: de ene signaleert een zorg, de andere helpt je erop te reageren.

Geen van beide stemmen heeft altijd gelijk. Onzekerheid kan mogelijke schaamte veranderen in een reden om nooit te bellen. Zekerheid kan je een gesprek in laten haasten zonder de feiten te controleren. Balans betekent nuttige voorzichtigheid behouden zonder twijfel de volledige controle te geven. Als je vooral in beelden of gevoelens denkt, let dan op die signalen in plaats van naar precieze innerlijke woorden te zoeken.

Wat maakt een eerste actie echt behapbaar?

Een behapbare eerste actie is concreet, ligt binnen jouw invloed en is klein genoeg voor je huidige situatie. Die heeft ook een duidelijk eindpunt, zodat beginnen niet stiekem betekent dat je ermee instemt alles af te maken.

“Mijn financiën regelen” heeft geen duidelijke grens. “De ongeopende rekeningen op één stapel leggen” wel. “Solliciteren naar een nieuwe baan” brengt veel beslissingen met zich mee. “Mijn huidige cv opzoeken en openen” vraagt veel minder.

Denk aan een zware deur. Je eerste taak is niet om alles erdoorheen te dragen. Het is om de klink omlaag te drukken. Kies een actie waarmee je de eigenlijke taak aanraakt, in plaats van er nog een ronde omheen te plannen.

Als je kleuren blijft kiezen voor een werkplan maar het schrijven van het verslag vermijdt, probeer dan één ruwe zin in het verslag zelf te schrijven. Die mag onbeholpen zijn. Hij hoeft alleen maar te bestaan.

Hoe kun je handelen en toch ruimte laten voor twijfel?

Handelen met twijfel betekent dat je je zorg erkent, kijkt of die nuttige informatie bevat en een redelijke stap zet zonder zekerheid te eisen. InnerVoice noemt dit Transformatie 4: Handel Ondanks de Stem van Onzekerheid.

Deze hoort bij de Vijf transformaties, of 5TFM, die InnerVoice voorstelt als een fundamenteel, terugkerend proces om met beide stemmen om te gaan. Het slot, Word Vrienden met Je Innerlijke Stem, maakt het doel duidelijk: samenwerken, niet twijfel uitroeien.

Probeer te zeggen: “Ik ben bang dat dit bericht onbeholpen zal klinken. Ik schrijf twee zinnen zonder ze al te versturen.” Je zorg wordt gehoord en de actie vindt toch plaats. Als de zorg op een echt risico wijst, pas de stap dan aan. Een deadline controleren of om advies vragen kan ook een actie zijn.

Hoe maak je van een klein voornemen een actie?

Maak van je voornemen een actie door te benoemen wat je gaat doen, wanneer je het gaat doen en waar je stopt. Een duidelijke aanleiding neemt op het moment van beginnen weer een beslissing weg.

“Na het ontbijt open ik aan de keukentafel de brief over de afspraak en zoek ik het telefoonnummer.” Dat is makkelijker uit te voeren dan: “Ik moet dit echt binnenkort regelen.”

Sta daarna stil bij wat er gebeurde, ook als je je nog ongemakkelijk voelde. Je hebt de brief geopend. Je hebt het nummer gevonden. Dat is een afgeronde actie, geen belofte om onbevreesd te worden. Van daaruit kun je de volgende stap kiezen.