Waarom voel ik me een bedrieger?

Je kunt je een bedrieger voelen doordat je hoofd onzekerheid omzet in angst om door de mand te vallen: “Mensen denken dat ik dit kan, maar straks ontdekken ze dat dat niet zo is.” Dat gevoel bewijst niet dat je onbekwaam bent. Het betekent dat je gevoel van bekwaamheid of erbij horen nu wankelt.

Je krijgt promotie, begint aan een cursus of krijgt een compliment. In plaats van ervan te genieten, zet je je schrap. “Ze hebben zich vergist.” Laten we die angst onderscheiden van wat je echt over jezelf weet.

Wat is de angst om door de mand te vallen?

De angst om door de mand te vallen is de zorg dat het beeld dat je uitstraalt sterker is dan je werkelijke kunnen. Je kunt het gevoel hebben dat je bekwaam overkomt zonder het te zijn, zelfs als er bewijs is van je vaardigheden.

Stel je voor dat je een vergadering leidt. Iemand stelt een vraag waarop je geen antwoord weet. Je hoofd springt van “Dit antwoord weet ik niet” naar “Nu weet iedereen dat ik hier niet thuishoor.” Eén ontbrekend stukje wordt een oordeel over jou als geheel.

Maar niet alles weten is iets anders dan doen alsof je alles weet. “Ik zoek het uit en kom erop terug” kan een eerlijk, kundig antwoord zijn. Je ontmaskerd voelen betekent niet dat er een verborgen bedrieger is ontdekt.

Hoe verklaren de twee innerlijke stemmen het gevoel een bedrieger te zijn?

InnerVoice begrijpt het gevoel een bedrieger te zijn vanuit de wisselwerking tussen de stem van onzekerheid en de stem van zekerheid. De stem van onzekerheid merkt mogelijke tekortkomingen en bedreigingen op; de stem van zekerheid geeft een gevoel van bekwaamheid, vertrouwdheid en voldoende veiligheid om te handelen.

Volgens InnerVoice vormt de dynamische balans tussen Zekerheid en Onzekerheid de basis van elke menselijke emotie. Deze namen beschrijven brede onderliggende toestanden, niet simpelweg een laag zelfbeeld tegenover zelfvertrouwen.

Hier kan Onzekerheid zeggen: “Controleer die cijfers voordat je ze presenteert.” Dat is nuttige voorzichtigheid. Als die overheerst, kan de boodschap worden: “Eén verkeerd getal bewijst dat je nergens voor deugt.” Zekerheid kan antwoorden: “Controleer ze zorgvuldig. Je hebt dit eerder gedaan en je kunt een fout herstellen.”

Dit zijn perspectieven die op elkaar inwerken, geen twee afzonderlijke personen in je. Je kunt ze opmerken als woorden, beelden, gevoelens of impulsen; niet iedereen denkt in een voortdurend gesproken gesprek.

Waarom neemt succes het gevoel een bedrieger te zijn niet altijd weg?

Succes neemt het gevoel een bedrieger te zijn niet altijd weg als je goede resultaten wegredeneert, maar elke fout als bewijs tegen jezelf ziet. Je behaalt wel iets, maar je prestaties krijgen geen eerlijke plek in je beeld van je eigen kunnen.

Je rondt een moeilijk project af en denkt: “Het team heeft me erdoorheen gesleept.” Je krijgt positieve feedback en denkt: “Ze zijn gewoon aardig.” Dan mis je één detail en denk je: “Dat is wie ik echt ben.” Het is alsof je elk bonnetje voor een fout bewaart, terwijl je de bonnetjes voor goed werk weggooit.

Samenwerking, hulp en geluk kunnen bijdragen aan succes. Ze wissen jouw bijdrage niet automatisch uit. Stel een preciezere vraag: “Wat heb ik bijgedragen en wat hebben anderen bijgedragen?” Je hoeft niet alle eer te krijgen om een deel ervan te verdienen.

Waarom spelen nieuwe rollen en reacties van anderen een rol?

Nieuwe rollen kunnen het gevoel een bedrieger te zijn versterken, doordat je verantwoordelijkheden kunnen groeien voordat de situatie vertrouwd voelt. Reacties van anderen tellen ook mee: onduidelijke verwachtingen, kleinerende opmerkingen of buitensluiting kunnen je onzeker maken over of je erbij hoort.

Misschien voelde je je op je gemak bij het werk, maar moet je het nu aan leidinggevenden uitleggen. Je vaardigheden zijn niet verdwenen. Je publiek is veranderd. In termen van InnerVoice kan die nieuwe omgeving de balans tussen Zekerheid en Onzekerheid verschuiven.

Oude boodschappen kunnen ook meepraten. Volgens InnerVoice kunnen meegekregen lof, kritiek en verwachtingen je innerlijke dialoog vormen. “Krijg geen kapsones” kan doorklinken wanneer je naar voren stapt. Toch komt niet elke zorg van binnenuit. Oneerlijke behandeling vraagt om steun of veranderingen om je heen, niet alleen om vriendelijker tegen jezelf te praten.

Hoe onderscheid je een ontbrekende vaardigheid van een oordeel over jezelf?

Een ontbrekende vaardigheid benoemt iets specifieks dat je moet leren. Het oordeel dat je een bedrieger bent, maakt daarvan de brede bewering dat je er niet thuishoort. Het eerste geeft je een taak; het tweede biedt je geen bruikbare richting.

“Ik moet oefenen met deze software” wijst richting training. “Ik ben een bedrieger” doet dat niet. Vraag jezelf eens af: Wat wordt er precies verwacht? Wat kan ik al? Waarvoor is hulp, oefening of controle nodig?

Zo kunnen beide stemmen bijdragen. Onzekerheid helpt je een beperking op te merken. Zekerheid helpt je die onder ogen te zien zonder je sterke kanten uit te wissen. Geen van beide hoeft volledig te winnen.

Wat kun je doen als de angst om door de mand te vallen opkomt?

Als de angst om door de mand te vallen opkomt, behandel die dan als een zorg om te onderzoeken, niet als een opdracht om je te verstoppen. Balans betekent dat je voorzichtigheid en gegrond vertrouwen samen inzet, in plaats van te wachten tot de twijfel verdwijnt.

Schrijf vóór je volgende uitdagende taak drie korte regels op: “Wat ik vrees”, “Wat ik weet” en “Wat ik hierna ga doen”. Je kunt bang zijn om dicht te klappen, weten dat je je goed hebt voorbereid en besluiten aantekeningen mee te nemen.

Het doel is niet: “Ik ben overal geweldig in.” Onbegrensde Zekerheid kan ervoor zorgen dat je nuttige feedback afwijst. Een steviger antwoord is: “Ik heb echt iets te bieden en echt iets te leren.” Je kunt bekwaam zijn en tegelijk nog in ontwikkeling.